Nieske Selles-ten Brinke (44) is een van de sprekers op het komende Elan Ontmoetingsweekend van 6 t/m 8 maart 2026. Het thema van dit weekend is: ’Dichtbij Jezus – het gebed als levensadem’. Wie is Nieske en wat betekent bidden voor haar?
Rode draad
Nieske groeit op in een gelovig, reformatorisch gezin. Het geloof loopt als een rode draad door haar leven. Van jongs af aan houdt ze veel van de Here Jezus. Zo herinnert ze zich nog de dag dat haar moeder een spannende operatie moest ondergaan. Haar vader riep alle zes kinderen bij elkaar en bad voor de operatie. Daarna zongen ze samen het lied ‘Wat God doet is welgedaan’. Op dat moment ontvangt Nieske – zo jong als ze is – de zekerheid dat God voor haar moeder zorgt. Niet dat ze dan weet het allemaal goedkomt, maar wel dat Hij erbij is. Door allerlei omstandigheden in haar verdere leven heen, leert ze die God steeds beter kennen en vertrouwen.
Share your life
In 2002 trouwt ze met Allard en samen krijgen ze vijf kinderen, waarvan drie pleegkinderen. Het is veelzeggend dat ze hun huis in Ermelo de naam ‘Share your life’ hebben gegeven: ze vinden het belangrijk en fijn om hun leven te delen met mensen die God op hun pad brengt.
Van 2002 tot 2014 werkt Nieske als juf in het basisonderwijs. Ze vertelt: ‘Toen onze jongste pleegdochter bij ons kwam, ben ik daarmee gestopt. Sindsdien ben ik thuis om voor ons gezin te zorgen. Daarnaast schrijf ik boeken over allerlei geloofsonderwerpen en bereid ik spreekbeurten voor.’
Loslaten
Nieske vertelt verder: ‘Lange tijd was ik vooral bezig met het controle willen hebben én houden over mijn leven en over de levens van degenen dicht om mij heen. Doordat ik in 2019 ernstig ziek werd, veranderde alles. Alles waar ik controle over dacht te hebben, viel uit mijn handen. In die periode ontdekte ik dat Gods handen onder mij waren. Ik was in Zijn handen veilig, compleet met alle brokstukken van mijn leven. Ik leerde loslaten, leven bij de dag en me steeds weer overgeven aan Hem. Ik leerde Hem beetje bij beetje te vertrouwen, omdat Hij te vertrouwen is.
Oefening
Het is voor mij nog steeds een dagelijkse oefening om niet teveel energie te steken in onware gedachten, vol van zorg en onzekerheid, maar me te richten op dingen die waar en echt zijn.’
Daarbij helpt het me om Zijn woord hardop te citeren, zeker op momenten dat ik door vertwijfeling of zorgen wordt overmand. Dan stijgt Gods vrede uit boven mijn moeiten en zorgen. De vrede die Hij geeft is niet afhankelijk van de omstandigheden waarin ik verkeer, heb ik gemerkt. Dat maakt dat ik Hem kan en mag danken in alles. Niet voor alles… maar in alles! In de grootste zorg is Hij nabij.
Levensadem
Bidden is mijn levensadem. Eigenlijk is het gebed er de hele dag door, op allerlei momenten. Wanneer ik aan iemand denk bijvoorbeeld, gaat de gedachte aan diegene vaak gepaard met een stil gebed naar God: ‘Omring hem/ haar met Uw vrede en kracht, Here Jezus!’ Of wanneer ik een keuze moet maken, is er vaak een gebed in mijn hart: ‘Help mij het goede te doen, Vader. Leidt mij door Uw Geest.’
Samen bidden met anderen vind ik erg fijn. Het helpt me om niet alleen mijn eigen hart open te leggen voor God, maar me ook te verplaatsen in wat een ander nodig heeft. Het leert me ook kwetsbaar te zijn en samen met anderen het lichaam van Christus te vormen.
Lastig
Alleen bidden en op vaste momenten bidden, vind ik soms lastig. Dan zitten er zoveel dingen in mijn hoofd, dat ik het moeilijk vind om te focussen. Ik lees ontzettend graag in de Bijbel, en tijdens het lezen bid ik ook. Om me te focussen schrijf ik altijd één tekst uit het gelezen Bijbelgedeelte op en daar ga ik ook mee bidden. Maar soms weet ik geen woorden. Dan ben ik gewoon een poosje stil, overdenk Gods woord en koester mij in Zijn aanwezigheid. Bidden is voor mij niet altijd ‘veel woorden gebruiken’, maar soms ook ‘stil luisteren’.
Ontmoetingsweekend
Ik hoop en bid dat we tijdens het Ontmoetingsweekend dichter bij Gods vaderhart mogen komen door te kijken naar Jezus en door ons hart open te stellen voor de Heilige Geest. Ik verlang ernaar om met de ca. 150 deelneemsters – uit allerlei kerken en plaatsen – na te denken over de praktijk van het gebed, over het bidden met en voor elkaar. Samen mogen we naar Jezus kijken, die ons voorbeeld en onze voorbidder is. Hij bidt voor ons tot de Vader!’